Αρχείο

Το μεγαλύτερο φράγμα στον κόσμο επιβραδύνει την περιστροφή της Γης…

Η Κίνα έχει κατασκευάσει ένα τεχνικό θαύμα, το φράγμα των Τριών Φαραγγιών στον ποταμό Γιανγκτσέ, στην επαρχία Χουμπέι, που έχει το μέγεθος του Βασιλείου του Μπαχρέιν. Έχει ύψος 180 μέτρα, μήκος 2.335 μέτρα και είναι ο μεγαλύτερος σταθμός παραγωγής ενέργειας στον κόσμο όσον αφορά στις εγκατεστημένες μονάδες (22.500 MW). Όσον αφορά στην ετήσια παραγωγή ενέργειας έρχεται στη δεύτερη θέση παγκοσμίως, μετά το φράγμα Ιταϊπού, που βρίσκεται στα σύνορα της Βραζιλίας με την Παραγουάη.

perierga.gr -

Η συνολική επιφάνεια της δεξαμενής είναι 1.045 τ.χλμ και μπορεί να πλημμυρίσει μια συνολική έκταση γης 632 τ.χλμ. Ο όγκος του συγκεντρωμένου νερού υπολογίζεται σε 39,3 κυβικά χλμ., ενώ το βάρος του είναι περίπου 42 δισεκατομμύρια τόνοι! Ώρα για ένα γρήγορο μάθημα Φυσικής. Υπάρχει κάτι που ονομάζεται ροπή αδράνειας και εκφράζει την κατανομή των υλικών σημείων ενός περιστρεφόμενου σώματος ως προς τον άξονα περιστροφής του.

perierga.gr -

Με απλά λόγια, όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση μιας μάζας από τον άξονα περιστροφής της τόσο πιο αργά περιστρέφεται. Στο πατινάζ, για παράδειγμα, οι αθλητές μαζεύουν τα χέρια τους κοντά στο σώμα τους πριν από μια γρήγορη περιστροφική κίνηση ενώ οι δύτες γίνονται μια «μπάλα» για να κάνουν μια γρήγορη εναέρια τούμπα.

perierga.gr -

Η συγκέντρωση τόσο μεγάλης ποσότητας νερού, 180 μέτρα ψηλότερα από τη στάθμη της θάλασσας, θα αυξήσει τη ροπή αδράνειας της Γης. Το αποτέλεσμα; Θα επιβραδυνθεί η περιστροφή της. Βέβαια, το αποτέλεσμα της επιβράδυνσης αυτής είναι μικροσκοπικό και όπως υπολόγισαν επιστήμονες της NASA προσθέτει μόνο 0,06 μικροδευτερόλεπτα (1 μικροδευτερόλεπτο = 1 εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου).

perierga.gr -
perierga.gr -
perierga.gr -

Πηγή: http://perierga.gr/

Advertisements

Παράξενα υλικά που δεν γνωρίζουμε την ύπαρξή τους!

Οι επιστήμονες είναι σαν τους σύγχρονους μάγους που βγαίνουν από τα εργαστήριά τους έχοντας ανακαλύψει κόλπα που φαινομενικά αψηφούν όλους τους νόμους της Φυσικής. Τα “έξυπνα” υλικά μπορούν να αλλάξουν το σχήμα τους ανάλογα με την επίδραση των εξωτερικών συνθηκών, να γίνουν από αέρια… σκληρά μέταλλα ή ακόμα να αυτοθεραπευτούν…

1. Υδρόφοβα υλικά
perierga.gr - Παράξενα υλικά που δεν γνωρίζουμε την ύπαρξή τους!

Έχουν μια διαρκή κόντρα με το νερό, αφού το απομακρύνουν από πάνω τους. Δημιουργήθηκαν με βάση τα νανοσωματίδια διοξειδίου του πυριτίου και του τιτανίου. Χρησιμοποιούνται σε υδρόφοβα σπρέι και σε ρούχα, υποδήματα, τραπεζομάντιλα, οικοδομικά υλικά, ακόμα και στον καθαρισμό των ωκεανών.

2. Αέριο όπου τα στερεά αντικείμενα επιπλέουν σαν να ήταν νερό
perierga.gr - Παράξενα υλικά που δεν γνωρίζουμε την ύπαρξή τους!

Το εξαφθοριούχο ή το αέριο SF6 είναι πέντε φορές βαρύτερο από τον αέρα. Δεν διαφεύγει από το δοχείο όπου βρίσκεται και μάλιστα στην “επιφάνειά” του επιπλέουν ελαφριά αντικείμενα σαν να είναι σε νερό.

3. Μέταλλο που λιώνει στα χέρια
perierga.gr - Παράξενα υλικά που δεν γνωρίζουμε την ύπαρξή τους!
Το γάλλιο λιώνει σε θερμοκρασία δωματίου ενώ τα υλικά που είναι φτιαγμένα από αυτά λιώνουν σε ζεστό νερό μπροστά στα μάτια σας. Κράμα γαλλίου χρησιμοποιείται συχνά στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας.
perierga.gr - Παράξενα υλικά που δεν γνωρίζουμε την ύπαρξή τους!

4. Μέταλλο με μνήμη
perierga.gr - Παράξενα υλικά που δεν γνωρίζουμε την ύπαρξή τους!
Αντικείμενα που κατασκευάζονται από νιτινόλη -τιτάνιο και κράμα νικελίου- είναι ικανά να “θυμούνται” την αρχική τους μορφή, επιστρέφοντας σε αυτήν όταν θερμαίνονται.
perierga.gr - Παράξενα υλικά που δεν γνωρίζουμε την ύπαρξή τους!

5. Ζεστός πάγος
perierga.gr - Παράξενα υλικά που δεν γνωρίζουμε την ύπαρξή τους!
Αυτή η ουσία ονομάζεται οξικό νάτριο και μετατρέπεται από υγρό σε κρυστάλλους όταν ασκείται επάνω της και η παραμικρή επίδραση. Εξωτερικά, δεν μπορεί να διακριθεί από τον συνηθισμένο πάγο – παράγει και παρόμοια σχέδια στην επιφάνειά του. Ωστόσο, είναι πραγματικά ζεστό υλικό.

6. Αυτο-επισκευαστικά υλικά
perierga.gr - Παράξενα υλικά που δεν γνωρίζουμε την ύπαρξή τους!
Αυτές οι θαυμάσιες ουσίες που είναι αδύνατον να βλάψουν χρησιμοποιούνται ήδη για την κατασκευή θηκών για smartphones, δομικών υλικών και για ιατρικούς σκοπούς. Το μυστικό τους έγκειται στις μικροκάψουλες που περιέχουν οι οποίες ενεργοποιούνται όταν καταστρέφεται το αντικείμενο που είναι φτιαγμένο από αυτές, γεμίζοντας τις ρωγμές. Μια μέρα, αναμένεται ότι αυτές οι ουσίες θα χρησιμοποιηθούν ακόμη και για να φτιάξουν την άσφαλτο στους δρόμους μας.

7. Υλικό 7,5 φορές ελαφρύτερο από τον αέρα
perierga.gr - Παράξενα υλικά που δεν γνωρίζουμε την ύπαρξή τους!
Το Airgel είναι ένα καινοτόμο υλικό που αναπτύσσεται με βάση το γραφένιο και διαθέτει ορισμένες μοναδικές ιδιότητες: είναι σκληρό, διαφανές, ανθεκτικό στη φλόγα και διατηρεί εξαιρετικά τη θερμότητα. Ταυτόχρονα, είναι μόνο 1,5 φορές πυκνότερο από τον αέρα και 500 φορές λιγότερο πυκνό από το νερό. Είναι επίσης μία από τις πιο ακριβές ουσίες που υπάρχουν: ένα κομμάτι στο μέγεθος της παλάμης κοστίζει περίπου $100.

8. Γραφένιο
perierga.gr - Παράξενα υλικά που δεν γνωρίζουμε την ύπαρξή τους!
Είναι ένα λεπτό στρώμα καθαρού άνθρακα που έχει τη δυνατότητα να αλλάξει την ηλεκτρονική μηχανική όπως την ξέρουμε. Παράγει ηλεκτρική ενέργεια καλύτερα από τον χαλκό. Είναι 200 ​​φορές ισχυρότερο από τον χάλυβα αλλά και 6 φορές ελαφρύτερο. Είναι σχεδόν απόλυτα διαφανές, καθώς απορροφά μόνο το 2% του φωτός. Αυτό είναι πραγματικά ένα υλικό του μέλλοντος!

Πηγή: http://perierga.gr

Η ταχύτερη λάμψη του κόσμου

Το φως πρόλαβε να διανύσει απόσταση μικρότερη από το ένα χιλιοστό του πάχους μιας ανθρώπινης τρίχας -εικόνα αρχείου   (Φωτογραφία:  CC0 )

Ορλάντο, Φλόριντα
Το φως άναψε μόνο για 53 πεντάκις εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου: αμερικανοί ερευνητές καμαρώνουν για τον ταχύτερο παλμό φωτός που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα, μια εξέλιξη που διευρύνει το παράθυρο για τη μελέτη της ύλης σε υποατομικό επίπεδο.

Η ερευνητική ομάδα στο Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Φλόριντα περιγράφει στην επιθεώρηση Nature Communications πώς παρήγαγε έναν παλμό ακτίνων Χ που διήρκεσε μόλις 53 attosecond ή 5,3 x 10-19 δευτερόλεπτα.

Ήταν ένας ασύλληπτα γρήγορος παλμός, δεδομένου ότι στον χρόνο αυτόν το φως προλαβαίνει να διανύσει απόσταση μικρότερη από το ένα χιλιοστό του πάχους μιας ανθρώπινης τρίχας.

Όπως οι κάμερες υψηλής ταχύτητας μπορούν να καταγράφουν βίντεο γρήγορων φαινομένων όπως η πτήση μιας υπερηχητικής σφαίρας, οι παλμοί ακτίνων Χ επιτρέπουν στους φυσικούς να απαθανατίζουν τα ταχύτατα ηλεκτρόνια σε άτομα και μόρια, εξηγεί ανακοίνωση του πανεπιστημίου.

«Παλμοί ακτίνων Χ στην κλίμακα των attosecond θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βιντεοσκοπήσουμε σε αργή κίνηση ηλεκτρόνια και άτομα σε ζωντανά κύτταρα» λέει ο καθηγητής Ζενγκού Τσανγκ, επικεφαλής της μελέτης.

Newsroom ΔΟΛ

Πηγή: http://news.in.gr

Στο κέντρο της Γης, το ρολόι πάει 2,5 χρόνια πίσω

Τι ώρα είναι; Η απάντηση ποικίλλει ανάλογα με το βάθος: λόγω της Γενικής Σχετικότητας του Αϊνστάιν, το κέντρο της Γης είναι 2,5 χρόνια νεότερο από το έδαφος που πατάμε, δείχνουν οι τελευταίοι υπολογισμοί.
Όπως προέβλεψε πριν από έναν αιώνα ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο χρόνος τρέχει πιο αργά όταν η δύναμη της βαρύτητας μεγαλώνει. Και αυτό σημαίνει ότι στην κορυφή ενός βουνού ο χρόνος κυλά πιο γρήγορα από ό,τι στη βάση του, αφού η απόσταση της κορυφής από το κέντρο του πλανήτη είναι μεγαλύτερη και η βαρύτητα μικρότερη.
Το φαινόμενο έχει επιβεβαιωθεί πειραματικά και πρέπει μάλιστα να λαμβάνεται υπόψη στο σύστημα GPS -ο χρόνος κυλά πιο γρήγορα για τους δορυφόρους του συστήματος, και αν αυτή η διαφορά δεν λαμβανόταν υπόψη η απόκλιση στο γεωγραφικό στίγμα θα έφτανε τα πολλά χιλιόμετρα ανά ημέρα.
Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές της τελευταίας μελέτης, τη δεκαετία του 1960 ο αμερικανός κβαντικός φυσικός Ρίτσαρντ Φέινμαν είχε υπολογίσει ότι η χρονική απόκλιση ανάμεσα στην επιφάνεια και τον πυρήνα της Γης ήταν μία με δύο ημέρες.
Ο Δρ Ούλριχ Ούγκερχοφ του Πανεπιστημίου του Ώρχους στη Δανία είχε τη σωφροσύνη να διασταυρώσει την εκτίμηση του Φέινμαν πριν την συμπεριλάβει σε ένα σύγγραμμα που συνέτασσε για τους προπτυχιακούς φοιτητές του.
Υπολόγισε έτσι τη διαφορά στο βαρυτικό δυναμικό -ένα μέτρο του έργου που παράγει η βαρύτητα μετακινώντας ένα σώμα προς τα κάτω- ανάμεσα στο κέντρο και την επιφάνεια του πλανήτη. Οι υπολογισμοί έδειξαν ότι, για κάθε δευτερόλεπτο που περνάει στην επιφάνεια, ο χρόνος στο κέντρο της Γης υπολείπεται κατά 3 x 10-10 δευτερόλεπτα.
Στα τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια που έχουν περάσει από τον σχηματισμό του πλανήτη, η σωρευτική διαφορά φτάνει περίπου τον ενάμισι χρόνο.
Αυτό, όμως, ισχύει μόνο αν θεωρήσει κανείς ότι η Γη είναι ομοιογενής. Στην πραγματικότητα δεν είναι, αφού ο πυρήνας του πλανήτη αποτελείται κυρίως από σίδηρο και έχει μεγαλύτερη πυκνότητα από τον μανδύα και τον φλοιό. Λαμβάνοντας υπόψη αυτούς τους παράγοντες, οι οποίοι επηρεάζουν το βαρυτικό πεδίο, ο Ούγκερχοφ καταλήγει στην εκτίμηση ότι ένα ρολόι στο κέντρο του πυρήνα θα πήγαινε 2,5 χρόνια πίσω σε σχέση με ένα ρολόι στην επιφάνεια της θάλασσας.
Στην περίπτωση του γιγάντιου Ήλιου, προσθέτει ο ερευνητής, η χρονική διαφορά ανάμεσα στο κέντρο και την επιφάνεια είναι ακόμα μεγαλύτερη, γύρω στα 40.000 χρόνια.
Παραμένει πάντως ασαφές αν ο Ρίτσαρντ Φέινμαν έκανε λάθος στις πράξεις, ή αν η εκτίμησή του μεταφέρθηκε αλλοιωμένη από «χρόνια» σε «μέρες» από άλλους επιστήμονες.
Όπως επισημαίνει ο Ούγκερχοφ στο περιοδικό New Scientist, «θα πρέπει κανείς να είναι πάντα προσεκτικός και να διασταυρώνει τα λεγόμενα ακόμα και των διάσημων ανθρώπων».
Η μελέτη του είναι διαθέσιμη στην υπηρεσία προδημοσίευσης arXiv.

Πηγή: in.gr

Φίλτρο από γραφένιο υπόσχεται να κάνει τη θάλασσα πόσιμη

Φίλτρο από γραφένιο υπόσχεται να κάνει τη θάλασσα πόσιμη
Οι μικροσκοπικοί πόροι της μεμβράνης γραφενίου είναι ελάχιστα μεγαλύτεροι από τα ίδια τα μόρια του νερού (Πηγή: University of Manchester)
Μάντσεστερ
Εκατομμύρια άνθρωποι που πλήττονται από λειψυδρία ίσως έχουν λόγο να πίνουν νερό στο όνομα του γραφενίου: ερευνητές στη Βρετανία ανέπτυξαν μια μεμβράνη από το θαυματουργό υλικό η οποία μπορεί να αφαλατώνει εύκολα και γρήγορα το θαλασσινό νερό.

Το γραφένιο, μια μορφή του άνθρακα που ανακαλύφθηκε μόλις το 2004, είναι φύλλα από καθαρό άνθρακα με πάχος ενός μόνο ατόμου. Πιο γερό από το ατσάλι, πιο αγώγιμο από τον χαλκό, διαφανές και άκρως ελαστικό, το γραφένιο εκτιμάται ότι θα βρει ευρείες πρακτικές εφαρμογές στο μέλλον.

Μια από τις πρώτες θα μπορούσε να είναι η αφαλάτωση νερού σε βιομηχανική κλίμακα. Το 2013, ο γίγαντας της αμυντικής βιομηχανίας Lockheed Martin ανακοίνωσε ότι αναπτύσσει φίλτρα από γραφένιο τα οποία θα μπορούσαν να μειώσουν κατά 100 φορές την ενέργεια που απαιτείται για την παραγωγή πόσιμου νερού.

Η αφαλάτωση είναι σήμερα μια ακριβή και ενεργοβόρος διαδικασία που βασίζεται συνήθως στην αρχή της αντίστροφης ώσμωσης: το θαλασσινό νερό διοχετεύεται υπό μεγάλη πίεση σε φίλτρα με μικροσκοπικούς πόρους, οι οποίοι αφήνουν το νερό να περάσει αλλά συγκρατούν τα ιόντα των αλάτων.

Το νέο φίλτρο που αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ -εκεί όπου ανακαλύφθηκε το γραφένιο το 2004- και παρουσιάζεται στο Nature Nanotechnology αποτελείται από οξείδιο του γραφενίου, ένα υλικό που μπορεί να παραχθεί πιο εύκολα και γρήγορα σε σχέση με το καθαρό γραφένιο.

Πάνω στη μεμβράνη του φίλτρου έχουν ανοιχθεί τρύπες με διάμετρο μόλις ενός νανόμετρου, οι οποίες αφήνουν τα μόρια νερού να περάσουν αλλά συγκρατούν σαν κόσκινο όλα τα διαλυμένα ιόντα, ακόμα και τα πιο μικρά.

Προηγούμενες μεμβράνες από γραφένιο είχαν το μειονέκτημα ότι φούσκωναν στο νερό, με αποτέλεσμα να αυξάνεται υπερβολικά το μέγεθος των πόρων. Οι ερευνητές στο Μάντσεστερ ξεπέρασαν το πρόβλημα ντύνοντας τη μεμβράνη γραφενίου με ένα στρώμα εποξικής ρητίνης, η οποία εμποδίζει τη διόγκωση της μεμβράνης.

Το νέο μοριακό κόσκινο θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύ πιο αποδοτικό από τα πλαστικά φίλτρα που χρησιμοποιούνται σήμερα στις εγκαταστάσεις αφαλάτωσης. Ο λόγος είναι ότι τα μόρια νερού περνούν μέσα από τους πόρους με εντυπωσιακά μεγάλη ταχύτητα.

«Όταν το μέγεθος των πόρων πέφτει στο ένα νανόμετρο, δηλαδή πολύ κοντά στο μέγεθος του ίδιου του μορίου του νερού, τα μόρια νερού σχηματίζουν μια διάταξη σαν τρένο» εξηγεί στο BBC ο Δρ Ράουλ Νάιρ, επικεφαλής της μελέτης.

Τα μόρια νερού ουσιαστικά παραμένουν ενωμένα μεταξύ τους με δεσμούς υδρογόνου και σχηματίζουν μια αλυσίδα, η οποία περνά ολόκληρη μέσα από το φίλτρο όταν ασκηθεί πίεση.

Εφόσον αποδειχθεί ότι το φίλτρο γραφενίου είναι αρκετά φθηνό και δεν αλλοιώνεται εύκολα από το θαλασσινό νερό, το κόστος της αφαλάτωσης θα μπορούσε να πέσει σε επίπεδα συγκρίσιμα με το κόστος του νερού από λίμνες και ποτάμια.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ, μέχρι το 2025 το 14% του παγκόσμιου πληθυσμού θα αντιμετωπίζει πρόβλημα λειψυδρίας.

Βαγγέλης Πρατικάκης

Παιδικό Ηφαίστειο

Με μαγειρική σόδα και ξύδι προκάλεσε μιαν εντυπωσιακή χημική αντίδραση και την έκρηξη ενός «οικιακού» ηφαιστείου. Μόνο φρόντισε να υπάρχουν και πετσέτες γύρω!

ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ:

  • Μαγειρική σόδα
  • Ζεστό νερό
  • Ξύδι
  • Υγρό για πιάτα
  • Ένα μπουκάλι πλαστικό
  • Αν θέλετε χρώμα ζαχαροπλαστικής
  • Πετσέτες, χαρτοπετσέτες, ή ένα κομμάτι ύφασμα για να μη λερωθείς.

ΟΔΗΓΙΕΣ:

  1. Αρχικά γεμίζουμε τα 3/4 του μπουκαλιου με ζεστό νερό
  2. Προσθέτουμε λίγο υγρό για πιάτα
  3. και στην συνέχεια μια κουταλιά μαγειρική σόδα
  4. Όταν είσαστε έτοιμοι για το πείραμα πρόσθεσε μια ποσότητα ξυδιού.
  5. Παρακολούθησε την αντίδραση
  6. Μπορείτε να επαναλάβετε το πείραμα όσες φορές θέλετε απλά προσθέστε σόδα και μετά το ξύδι

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ:

Η μαγειρική σόδα αποτελεί βάση ενώ το ξύδι είναι οξύ. Όταν αλληλεπιδρούν, δημιουργούν το ανθρακικό οξύ, που είναι πολύ ασταθές. Για ένα καλύτερο αποτέλεσμα, μπορείς να τυλίξεις το δοχείο με μια χειροτεχνία που να το κάνει να θυμίζει αληθινό ηφαίστειο. Όρεξη να υπάρχει και το αποτέλεσμα θα είναι εντυπωσιακό.

Πηγή: https://pamebolta.gr/

Άλμπερτ Αϊνστάιν 1879 – 1955

Γερμανός φυσικός, τιμημένος με βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1921. Υπήρξε μία από τις πιο δημιουργικές διάνοιες στην ιστορία της ανθρωπότητας και άνοιξε νέους δρόμους στην επιστήμη.

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν (Albert Einstein) γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1879 στο Ουλμ της Γερμανικής Αυτοκρατορίας από εβραίους γονείς: τον επιχειρηματία Χέρμαν Αϊνστάιν (1847-1902) και την Παουλίνε Κοχ (1858-1920), μία αξιόλογη πιανίστρια, που έστρεψε από νωρίς τον γιο της στην κλασική μουσική. Σε ηλικία 5 ετών, ο μικρός Αλβέρτος ξεκίνησε μαθήματα βιολιού και μέχρι το τέλος της ζωής του δεν αποχωριζόταν το αγαπημένο του όργανο.

Τίποτε δεν φανέρωνε την ιδιοφυία του όταν ήταν μικρός. Αντίθετα, οι γονείς του είχαν αρχίσει να πείθονται ότι ο καρπός της ένωσής τους ήταν ένα καθυστερημένο αγόρι. Πώς αλλιώς να εξηγούσαν το ότι άρχισε να μιλά σε ηλικία 3 ετών;

Ο Αλβέρτος μεγάλωσε στο Μόναχο. Άτακτο παιδί στο σχολείο. Και στα μαθήματα επιεικώς μέτριος. Όχι από τεμπελιά. Από «άποψη». Έλεγε και ξανάλεγε ότι το σχολείο δεν είναι τίποτε άλλο παρά «ένα στρατιωτικό καψόνι για ανεγκέφαλους». Έτσι, προτιμούσε να μελετά στο σπίτι. Τι άλλαξε την εικόνα των γονιών του (και μαζί την εικόνα της ανθρωπότητας για το Σύμπαν); Δύο πατρικά δώρα: μία πυξίδα κι ένα βιβλίο γεωμετρίας.

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1893 (14 ετών)

Ώρες ατελείωτες ο πεντάχρονος Αλβέρτος παρατηρεί τον «μπούσουλα» που του χάρισε ο πατέρας του. Το ερώτημα που τριβελίζει το ανήσυχο παιδικό μυαλό είναι πώς και γιατί μία βελόνα μπορεί να δείχνει προς την ίδια κατεύθυνση. Λίγα χρόνια αργότερα, μάλιστα, δίνει ο ίδιος την ερμηνεία: «Δεν μπορεί, μία μυστηριώδης δύναμη που υπάρχει στο χώρο την οδηγεί». Όσο για το βιβλίο της γεωμετρίας, ήταν δώρο γενεθλίων, την ημέρα που ο Αλβέρτος συμπλήρωνε τα 12 χρόνια του. Εντυπωσιάστηκε από το πώς «μαγικές», μη προφανείς, προτάσεις μπορούν να αποδειχθούν με τη λογική και με απλά αξιώματα. Από τότε αγαπημένα του βιβλία έγιναν τα συγγράμματα γεωμετρίας και οι εκλαϊκευμένες επιστημονικές εκδόσεις.

Συμβιβαζόμενος με τις επιταγές του εκπαιδευτικού συστήματος, φοίτησε στο γυμνάσιο του Αράου της Ελβετίας και σπούδασε φυσική στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης. Εκεί, το 1901, στα 22 του χρόνια, νυμφεύθηκε τη σερβικής καταγωγής συμφοιτήτριά του Μίλεβα Μάριτς (1875 – 1948). Όπως φάνηκε αργότερα, τους ένωσε μάλλον ο έρωτας για τη φυσική, παρά κάποιο τρελό ερωτικό πάθος. «Οι θεωρίες μας» έλεγε (με έμφαση στον πληθυντικό) όταν αναφερόταν στα επιστημονικά ευρήματά του.

Η Μίλεβα ήταν η ισχυρή γυναίκα πίσω από τον ισχυρό άνδρα. Το επιστημονικό alter ego του, με το οποίο απέκτησε δύο παιδιά, τον πολιτικό μηχανικό Χανς Άλμπερτ Αϊνστάιν (1904-1973) και τον Έντουαρντ Αϊνστάιν (1910-1965), αλλά και τη μελαγχολία που γεννά ένας αποτυχημένος γάμος. Ούτε η επιστημονική μούσα του, όμως, ήταν ευτυχισμένη. Οι καταθλιπτικές κρίσεις της Μίλεβα διαδέχονταν η μία την άλλη (απ’ ό,τι έλεγαν, τα ψυχολογικά προβλήματα ήταν «κληρονομιά» από τη μητέρα της).

Το 1902, ο Αϊνστάιν προσελήφθη «με τα χίλια βάσανα» στο ομοσπονδιακό γραφείο ευρεσιτεχνιών. Ήταν η ευκαιρία της ζωής του. Η θέση – κλειδί για να μελετήσει πάμπολλους φακέλους με διπλώματα ευρεσιτεχνίας διαφόρων επιστημόνων και η αφορμή για να ξεκινήσει την έρευνά του. Το 1905 δημοσιεύει στο επιστημονικό περιοδικό «Χρονικά της Φυσικής» το επαναστατικής φύσης άρθρο του για την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας, που συγκλονίζει την επιστημονική κοινότητα. Η κεντρική ιδέα της θεωρίας ήταν ότι, αν για όλα τα συστήματα αναφοράς η ταχύτητα του φωτός είναι σταθερή και αν όλοι οι φυσικοί νόμοι είναι ίδιοι, τότε τόσο ο χρόνος, όσο και η κίνηση, εξαρτώνται από το σύστημα αναφοράς στο οποίο μετρούνται (η τιμή τους δηλαδή σχετίζεται προς τον εκάστοτε παρατηρητή).

Τον ίδιο χρόνο δημοσιεύει ένα νέο άρθρο, σύμφωνα με το οποίο αν ένα σώμα χάσει ένα ποσό ενέργειας με μορφή ακτινοβολίας, η μάζα του μειώνεται κατά ποσό E/c2 (c = ταχύτητα του φωτός). Το 1907 παρουσιάζει τη διάσημη εξίσωσή του E = mc2, (όπου E = Ενέργεια, m = μάζα και c = ταχύτητα του φωτός), η οποία ήταν καθοριστική για την παραγωγή της πυρηνικής ενέργειας και την κατασκευή της ατομικής βόμβας, στην οποία ωστόσο δεν συμμετείχε.

Το 1909 διορίζεται έκτακτος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης κι ένα χρόνο μετά καθηγητής της θεωρητικής φυσικής στο γερμανικό Πανεπιστήμιο της Πράγας, θέση την οποία κράτησε ως το 1912. Ύστερα από τις πιέσεις και την επιμονή διαπρεπών επιστημόνων της εποχής, δέχθηκε να διδάξει στο Ινστιτούτο του Αυτοκράτορα Γουλιέλμου στο Βερολίνο και να γίνει μέλος της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Το Βερολίνο ήταν πλέον η έδρα του. Εκεί χώρισε (το 1914) κι εκεί νυμφεύθηκε για δεύτερη φορά (το 1919), όχι κάποια συνάδελφό του, αλλά την εξαδέλφη του Έλσα Λέβενταλ (1876-1936).

Το 1916 δημοσιεύει τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, που είναι μία διευρυμένη εκδοχή της Ειδικής Θεωρίας της Σχετικότητας. Σύμφωνα με τη νέα θεωρία, η ύλη προκαλεί καμπύλωση του χώρου. Η βαρύτητα δεν είναι δύναμη, αλλά αποτέλεσμα του γεγονότος ότι τα κινούμενα σώματα ακολουθούν τη συντομότερη οδό μέσα στον καμπυλωμένο χώρο.

Λέγεται ότι στη διαμόρφωση των μαθηματικών σχέσεων αυτής της θεωρίας μεγάλη ήταν η συμβολή του σπουδαίου έλληνα μαθηματικού Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή (1873-1950), με τον οποίο διατηρούσε φιλία. Ο Αϊνστάιν, όπως και ο ίδιος παραδεχόταν, δεν είχε πολύ καλές σχέσεις με τα θεωρητικά μαθηματικά. Ίσως γι’ αυτό φρόντιζε να δημιουργεί φιλίες με σπουδαίους μαθηματικούς (Καραθεοδωρή, Μινκόφσκι, Μπλούμενταλ, Χίλμπερτ).

Ο Αϊνστάιν είναι τώρα ένας καταξιωμένος επιστήμονας, που ανοίγει νέους δρόμους στην επιστήμη. Στις 10 Δεκεμβρίου 1921 η Βασιλική Ακαδημία της Σουηδίας του απονέμει το Νομπέλ Φυσικής για τις εργασίες του στο φωτοηλεκτρικό φαινόμενο, με τις οποίες απέδειξε ότι το φως συμπεριφέρεται ταυτόχρονα ως ένας κυματισμός και μία ροή σωματιδίων, ανοίγοντας το δρόμο κυρίως στην έρευνα σχετικά με τα ραντάρ.

O Αϊνστάιν με τη σύζυγό του Έλσα

Στην ιδιωτική ζωή του, όμως, για άλλη μία φορά δυστυχεί. Ο γάμος με την εξαδέλφη του χαρίζει τη γαλήνη της συμβατικότητας και όχι τον έρωτα. «Είμαι άτυχος με τις γυναίκες» εξομολογείται σ’ ένα φίλο του. Η Έλσα είναι περισσότερο φίλη. Και δεν έχει και τόσο καλή γνώμη γι’ αυτόν: «Η καημένη η Μίλεβα έπεφτε σε μελαγχολία, επειδή ο Αλβέρτος είναι από αυτούς τους εγωκεντρικούς επιστήμονες που κοιτάζουν μόνο τη δουλειά τους και τις γυναίκες τις έχουν για υπηρέτριες».

Ο Αϊνστάιν αρχίζει να ταξιδεύει διαρκώς, από την Αμερική ως την Άπω Ανατολή κι εξηγεί με πάθος τις θεωρίες του. Οι ναζιστές, που έχουν καταλάβει την εξουσία στη Γερμανία από τις αρχές του 1933, τον θεωρούν απειλή, όχι μόνο για τις εβραϊκές ρίζες του, αλλά και για το κοφτερό του μυαλό. Τον καθαιρούν απ’ όλες τις θέσεις που κατέχει και του δημεύουν την περιουσία. Ο Αϊνστάιν αναγκάζεται να εγκαταλείψει για πάντα τη Γερμανία. Με ενδιάμεσους σταθμούς τη Γαλλία, το Βέλγιο και τη Μεγάλη Βρετανία, θα εγκατασταθεί τελικά στις Ηνωμένες Πολιτείες (Οκτώβριος 1933), όπου θα γίνει δεκτός με τιμές και θα διοριστεί διευθυντής στο Ινστιτούτο Προκεχωρημένων Σπουδών του Πανεπιστημίου του Πρίνστον.

Τον Αύγουστο του 1939, με επιστολή του προειδοποιεί τον αμερικανό πρόεδρο Φραγκλίνο Ρούζβελτ για τον κίνδυνο κατασκευής ατομικής βόμβας από τους Γερμανούς, που, όπως επισημαίνει, θα έχει ολέθριες συνέπειες για την ανθρωπότητα. Τον παροτρύνει, ωστόσο, να χρηματοδοτήσει την έρευνα για την κατασκευή ατομικής βόμβας. Τελειώνοντας την επιστολή του γράφει: «Όταν θα είναι έτοιμη η δοκιμή της πρώτης ατομικής βόμβας να καλέσετε σ’ ένα ερημονήσι του Ειρηνικού εκπροσώπους της Γερμανίας, της Ιαπωνίας, των συμμάχων, καθώς και ουδέτερους παρατηρητές. Ρίξτε τότε τη βόμβα στο ερημονήσι μπροστά σ’ όλους αυτούς. Είμαι σίγουρος ότι όταν ο εχθρός πληροφορηθεί τα αποτελέσματα, θα συνθηκολογήσει χωρίς άλλο. Κι έτσι θα αποφύγουμε το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων και θα έχουμε και τα χέρια μας καθαρά όταν θα γίνει ειρήνη».

Μετά το τραγικό αποτέλεσμα της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι (6 και 9 Αυγούστου 1941), είπε στη γραμματέα του: «Καλύτερα να έκοβα τα χέρια μου, παρά να έστελνα εκείνο το γράμμα στον Ρούζβελτ». Από τότε, εκτός από το ερευνητικό του έργο, προσηλώθηκε στην υπεράσπιση της παγκόσμιας ειρήνης. Στις 11 Απριλίου 1955 υπέγραψε με τον Μπέρτραντ Ράσελ τη γνωστή δήλωση, με την οποία καλούσε τις κυβερνήσεις των μεγάλων δυνάμεων να βρουν ειρηνικό τρόπο για την επίλυση των διαφορών τους.

Οι φιλειρηνικές θέσεις του έστρεψαν εναντίον του τη διαβόητη Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών του γερουσιαστή Μακάρθι, ο οποίος τον χαρακτήρισε κομουνιστή και πράκτορα των Σοβιετικών. Το 1965 διαπιστώθηκε ότι ο φάκελλος που είχε ανοίξει γι’ αυτόν το FBI περιείχε 1280 σελίδες.

Ο Αϊνστάιν δεν απαρνήθηκε ποτέ την εβραϊκή καταγωγή του. Έδρασε όσο μπορούσε για τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ και όταν ο πρωθυπουργός του νεοσύστατου κράτους Νταβίντ Μπεν Γκουριόν του πρότεινε το 1952 να αναλάβει την προεδρία του, αυτός αρνήθηκε, προβάλλοντας τα επιχειρήματα ότι ήταν αρκετά ηλικιωμένος και ότι είχε περιορισμένες πολιτικές ικανότητες.

Το 1948 διαγνώστηκε με ανεύρυσμα αορτής και η εγχείρηση στην οποία υποβλήθηκε δεν έλυσε το πρόβλημα. Η υγεία του έβαινε διαρκώς επιδεινούμενη. Όταν το ανεύρυσμα παρουσιάστηκε και πάλι αρνήθηκε νέα χειρουργική επέμβαση, δηλώντας ότι προτιμούσε να φύγει από τη ζωή όταν έλθει η ώρα του. Αυτό συνέβη στις 18 Απριλίου 1955, στο νοσοκομείο του Πρίνστον.

Γνώμες για τον Αϊνστάιν

Αν η θεωρία αυτή (σχετικότητα) επιβεβαιωθεί, όπως περιμένω, θα κάνει τον δημιουργό της «Κοπέρνικο» του 20ου αιώνα.

Μαξ Πλάνκ

Από τις καινοτομίες και τη βαθύτητα των ιδεών που εισήγαγε στη Φυσική και από τη βαθιά αντανάκλαση που είχαν οι ιδέες αυτές σε κάθε κατεύθυνση της σύγχρονης επιστήμης, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν αξίζει να θεωρηθεί ως ένα από τα μεγαλύτερα επιστημονικά πνεύματα όλων των αιώνων.

Λουί ντε Μπρολί

Ο Αϊνστάιν δεν ανατάραξε μόνο τη μοντέρνα Φυσική. Ήταν επίσης, μετά τον Νεύτωνα και τον Καρτέσιο, ο άνθρωπος που απέδειξε με τον καλύτερο τρόπο την ισχύ του ανθρώπινου πνεύματος.

Άντρέ Μορουά

Το να ζει κανένας κοντά του είναι για μένα σαν να ζει δίπλα σε μια δύναμη που δεν μπορεί να καταστραφεί ή να μειωθεί, μια δύναμη που, κατά περίεργη σύμπτωση, εκφράζεται με το όνομά του: Ein Stein (άιν στάιν = μία πέτρα, στα Γερμανικά).

Ντ. Μαριάνοφ, σύζυγος της εγγονής του

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/1248