Αρχείο

H NASA στέλνει συσκευή στον Ήλιο που θα τον μελετήσει πιο κοντά από ποτέ!

Το μητρικό άστρο μας, ο Ήλιος, αποτελεί σε μεγάλο βαθμό ένα καυτό αίνιγμα, το οποίο κρύβει ακόμη πολλά μυστικά από τους επιστήμονες. Για πρώτη φορά στην ιστορία, μια ρομποτική διαστημοσυσκευή θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, σχεδόν «αγγίζοντάς» τον, προκειμένου να τον μελετήσει από την πιο κοντινή απόσταση μέχρι σήμερα.

   Πρόκειται για το Parker Solar Probe της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), το οποίο είναι έτοιμο για εκτόξευση -κατά πάσα πιθανότητα το Σάββατο το πρωί 11 Αυγούστου- από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα, με ένα ισχυρό πύραυλο Delta IV Heavy της United Launch Alliance. Αν όλα πάνε καλά, το σκάφος θα προσεγγίσει τον Ήλιο φέτος το Νοέμβριο.

   Κανένα άλλο μηχάνημα φτιαγμένο από τον άνθρωπο δεν θα έχει πλησιάσει τόσο κοντά το άστρο μας. Κατά την κοντινότερη προσέγγισή του, θα πετάξει με ταχύτητα περίπου 700.000 χιλιομέτρων την ώρα μόνο έξι εκατομμύρια χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια του Ήλιου, επτά φορές κοντύτερα από κάθε άλλο σκάφος μέχρι σήμερα. Το έως τώρα ρεκόρ κοντινότερης διέλευσης από τον Ήλιο κατέχει η διαστημοσυσκευή Helios 2, που το 1976 έφθασε σε απόσταση περίπου 43 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (η μέση απόσταση Γης-Ήλιου είναι 150 εκατ. χλμ.).

         Ο νέος υψηλής τεχνολογίας δορυφόρος, που έχει μέγεθος μικρού αυτοκινήτου, επρόκειτο να εκτοξευθεί την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά λόγω ενός μικρού τεχνικού προβλήματος η εκτόξευση καθυστέρησε. To «παράθυρο» εκτόξευσης θα διαρκέσει έως τις 23 Αυγούστου.

         Ο Ήλιος δεν είναι ένα σταθερός και αμετάβλητος δίσκος που απλώς ανατέλλει και δύει με προβλέψιμο τρόπο. Στην πραγματικότητα -αν και το ανθρώπινο μάτι δεν μπορεί να το δει αυτό- είναι ένα άκρως δυναμικό άστρο με έντονη μαγνητική δραστηριότητα, με απανωτές εκρήξεις και ισχυρές εκτινάξεις ακτινοβολίας προς κάθε κατεύθυνση. Η «ατμόσφαιρά» του αγκαλιάζει ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα και επηρεάζει τόσο τη Γη όσο και τους άλλους πλανήτες και δορυφόρους.

   Ιδιαίτερης σημασίας είναι ο λεγόμενος διαστημικός «καιρός», το σύνολο της ηλιακής ενέργειας και των ηλιακών σωματιδίων, που εκτός από το μαγευτικό σέλας στους δύο πόλους της Γης, μπορεί να προκαλέσει σημαντικές -και δυνητικά επικίνδυνες- ανωμαλίες στον πλανήτη μας, ιδίως στις τηλεπικοινωνίες και στα ηλεκτρικά δίκτυα, αλλά και στους αστροναύτες. Οι επιστήμονες, μεταξύ άλλων, δεν έχουν κατανοήσει καλά τους μηχανισμούς που στέλνουν αυτό τον ηλιακό «άνεμο» προς την κατεύθυνσή μας, πράγμα που θα βοηθήσει στην καλύτερη και πιο έγκαιρη πρόβλεψη τυχόν ηλιακών «επεισοδίων».

   Το Solar Parker Probe, με τα διάφορα σύγχρονα όργανά του,  όπως μεταδίδει το ΑΜΠΕ, θα μελετήσει τον Ήλιο και θα βοηθήσει τους επιστήμονες να φωτίσουν τα μυστήρια, ιδίως του στέμματος του άστρου μας, της ζωτικής εξωτερικής περιοχής της ηλιακής ατμόσφαιρας, μέσα στην οποία θα πετάξει το σκάφος. Πάνω από την επιφάνεια του Ήλιου εκτείνεται σε απόσταση εκατομμυρίων χιλιομέτρων το στέμμα, το οποίο τελικά «γεννά» τον ηλιακό άνεμο, το ρεύμα πλάσματος που διαπερνά το ηλιακό μας σύστημα.

   Ελπίζεται ότι για πρώτη φορά θα δοθεί επιτέλους απάντηση στο μεγαλύτερο ηλιακό μυστήριο: γιατί το στέμμα του Ήλιου είναι έως 300 φορές πιο καυτό από ό,τι η ορατή επιφάνεια του άστρου, κάτι μη αναμενόμενο. Αφού η ενέργεια του Ήλιου παράγεται στο εσωτερικό του, η επιφάνειά του θα έπρεπε να έχει πολύ υψηλότερη θερμοκρασία σε σχέση με την ατμόσφαιρά του – όμως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Είναι σαν να απομακρύνεται κανείς από μια φωτιά, αλλά παρόλα αυτά η ατμόσφαιρα γύρω του να γίνεται πολύ πιο καυτή!

   Προς διερεύνηση είναι και οι μηχανισμοί πίσω από την επιτάχυνση των φορτισμένων σωματιδίων υψηλής ενέργειας, που συνεχώς «ξερνάει» ο Ήλιος στο διάστημα γύρω του και τα οποία μπορούν να φθάσουν να κινούνται με ταχύτητες πάνω από το ήμισυ της ταχύτητας του φωτός, καθώς απομακρύνονται από το άστρο. Αυτά τα σωματίδια μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές παρεμβολές στα ηλεκτρονικά συστήματα των δορυφόρων, ιδίως όσων κινούνται πέραν του προστατευτικού γήινου μαγνητικού πεδίου.

   Το σκάφος διαθέτει τέσσερις κατηγορίες επιστημονικών οργάνων: FIELDS (μέτρηση ηλεκτρικών και μαγνητικών πεδίων στην ηλιόσφαιρα), WISPR (κάμερα που θα φωτογραφίζει τις εκρήξεις στεμματικής μάζας και άλλα ηλιακά φαινόμενα), SWEAP (καταγραφή των σωματιδίων του ηλιακού ανέμου) και ISOIS (μέτρηση σωματιδίων σε ένα ευρύ ενεργειακό φάσμα).

   Ο δορυφόρος φέρει το όνομα του Αμερικανού φυσικού Γιουτζίν Πάρκερ, ο οποίος το 1958 δημοσίευσε την πρώτη επιστημονική μελέτη σχετικά με την ύπαρξη του ηλιακού ανέμου. Καθώς ζει ακόμη, είναι η πρώτη φορά που η NASA δίνει σε μια αποστολή της το όνομα ενός εν ζωή επιστήμονα – κάτι ιδιαίτερα τιμητικό για τον ίδιο.

   Κρίσιμης σημασίας για την επιτυχία της επταετούς αποστολής, κόστους περίπου ενάμισι δισεκατομμυρίου δολαρίων, είναι η υψηλής τεχνολογίας θερμική ασπίδα του σκάφους για να μην «ψηθεί» από τον Ήλιο, η οποία του επιτρέπει να λειτουργεί σε συνθήκες σχεδόν θερμοκρασίας δωματίου (γύρω στους 29 βαθμούς Κελσίου), όταν στο εξωτερικό η θερμοκρασία θα είναι τουλάχιστον 1.370 βαθμοί.

    Το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς (αυτό που για χρόνια διηύθυνε ο Έλληνας ακαδημαϊκός Σταμάτης Κριμιζής) σχεδίασε, κατασκεύασε και ελέγχει το Parker Solar Probe, το οποίο προγραμματίζεται να κάνει 24 περιφορές γύρω από τον Ήλιο.

Πηγή: http://www.msn.com/el-gr/news/

Advertisements

Η NASA υπολόγισε πόσο γρήγορα επεκτείνεται το Σύμπαν

Οι επιστήμονες προσπαθούν να υπολογίσουν εδώ και χρόνια τον ρυθμό επέκτασης του Σύμπαντος, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια. Η ανακάλυψη της ταχύτητας επέκτασης θα δώσει απαντήσεις σε θεμελιώδη ερωτήματα για την προέλευση και τον προορισμό του Σύμπαντος

Η NASA υπολόγισε πόσο γρήγορα επεκτείνεται το Σύμπαν | in.gr

Επιστημονική ομάδα της NASA έκανε την ακριβέστερη μέχρι σήμερα εκτίμηση για την ταχύτητα επέκτασης του Σύμπαντος και κατέληξε σε ένα, ομολογουμένως, πολύ περίεργο αποτέλεσμα.

Χρησιμοποιώντας δεδομένα από δύο διαστημικά τηλεσκόπια οι ερευνητές προσπάθησαν να υπολογίσουν πόσο γρήγορα «μεγαλώνει» το Σύμπαν, με στόχο να κατανοήσουν από που προήλθε ο κόσμος και το βασικότερο, που πηγαίνει.

Αλλά η νέα ακριβέστερη εκτίμηση τελικά μάλλον οδηγεί σε μεγαλύτερη σύγχυση παρά σε αποσαφήνιση του θέματος. Και αυτό διότι φαίνεται να υπάρχει μια περίεργη αναντιστοιχία ανάμεσα στον τρόπο που επεκτείνεται το Σύμπαν, μια διαπίστωση που μπορεί να σημαίνει ότι υπάρχει μια εντελώς νέα Φυσική επιστήμη που υποστηρίζει το Σύμπαν.

«Τα μυστηριώδη νέα αποτελέσματα ενδεχομένως να αποδίδονται στη σκοτεινή ύλη, τη σκοτεινή ενέργεια που αποδεικνύεται περισσότερο εξωτερική απ’ ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα ή ένα άγνωστο νέο σωματίδιο στην «ταπετσαρία» του Διαστήματος», αναφέρει η NASA σε ανακοίνωσή της.

Οι επιστήμονες προσπαθούν να υπολογίσουν εδώ και χρόνια τον ρυθμό επέκτασης του Σύμπαντος, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια. Η ανακάλυψη της ταχύτητας επέκτασης θα δώσει απαντήσεις σε θεμελιώδη ερωτήματα για την προέλευση και τον προορισμό του Σύμπαντος.

Αλλά τα διαφορετικά συστήματα μέτρησης διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ τους.

Οι αστρονόμοι έχουν πάντως καταφέρει μέχρι σήμερα να συναινέσουν ως προς το από που ξεκίνησε το Σύμπαν, ενώ δεν έχουν καταφέρει να πετύχουν μια πρόβλεψη για του που πηγαίνει είτε λόγω των συστημάτων μέτρησης, είτε λόγω ελλιπούς κατανόησης των δεδομένων.

Αρχικά η ανησυχία των επιστημόνων πήγαζε από το γεγονός ότι η διαφωνία μπορεί να ήταν αποτέλεσμα σφάλματος σε ένα ή περισσότερους τρόπους μέτρησης της σταθεράς. Αλλά η νέα έρευνα δείχνει ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο και ότι οι μετρήσεις είναι σωστές – αλλά ότι κάτι που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο επεκτείνεται το Σύμπαν.

Η μια μέτρηση προέρχεται από την αποστολή της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος (ESA) που χαρτογράφησε πως έμοιαζε το Σύμπαν μόλις 360.000 χρόνια πριν πάρει τη μορφή του. Μέσω αυτού του χάρτη οι επιστήμονες μπορούν να υπολογίσουν τον ρυθμό δια του οποίου έφτασε να είναι αυτό που είναι σήμερα.

Αλλά η νέα μελέτη της NASA, δείχνει ότι ο ρυθμός επέκτασης από τα στοιχεία αυτά δεν ταιριάζει με το πως είναι το Σύμπαν που βλέπουμε. Τα νέα δεδομένα από το τηλεσκόπιο Hubble δεν ταιριάζουν με τους υπολογισμούς της ESA.

«Η διαφωνία φαίνεται να έχει εξελιχθεί σε μια πλήρης ασυμβατότητα μεταξύ των απόψεών μας για την απαρχή και την εξέλιξη του Σύμπαντος. Και επί του παρόντος, δεν είναι απλά ένα λάθος σε κάποια μέτρηση. Είναι σα να έχει προβλέψει πόσο ψηλό θα γίνει ένα παιδί βάσει του πίνακα ανάπτυξης και τελικά να έχει ανακαλύψει ότι έχει ξεπεράσει κατά πολύ την πρόβλεψη αυτή», λέει ο επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας και ο βραβευμένος με Νόμπελ, Άνταμ Ράις από το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικού Τηλεσκοπίου και το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στη Βαλτιμόρη.

 

Πηγή: http://www.in.gr/

Η επιστροφή του εξάντα: Μια αρχαία τεχνολογία εξετάζεται για χρήση σε διαστημόπλοια

Η επιστροφή του εξάντα: Μια αρχαία τεχνολογία εξετάζεται για χρήση σε διαστημόπλοια

Η επιστροφή του εξάντα: Μια αρχαία τεχνολογία εξετάζεται για χρήση σε διαστημόπλοια

Ένα αρχαίο εργαλείο το οποίο επί αιώνες βοηθούσε τους θαλασσοπόρους να πλοηγούνται στους ωκεανούς εξετάζεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό ως προς την καταλληλότητά του για χρήση στο διάστημα.  Ο εξάντας έχει ένα μικρό οπτικό τηλεσκόπιο που επιτρέπει την ακριβή μέτρηση γωνιών μεταξύ ζευγών άστρων από τη γη ή τη θάλασσα, επιτρέποντας πλοήγηση χωρίς τη βοήθεια υπολογιστή. Εξάντες χρησιμοποιούνταν από τους ναυτικούς για αιώνες, και οι πρώτες δοκιμές/ μετρήσεις του στο διάστημα έγιναν από τις αποστολέςGeminiτηςNASA.Ακόμη, στα διαστημόπλοια του προγράμματος «Απόλλων» υπήρχαν εξάντες ως εφεδρικό σύστημα πλοήγησης, σε περίπτωση απώλειας επικοινωνιών, και στο «Απόλλων 8» ο Τζιμ Λόβελ έδειξε ότι ήταν δυνατή η επιστροφή ενός διαστημοπλοίου μέσω της χρήσης εξάντα. Επίσης, αστροναύτες πραγματοποίησαν πειράματα στο πλαίσιο του προγράμματος του διαστημικού σταθμούSkylab.

 «Οι βασικές αρχές είναι πολύ παρόμοιες με το πώς θα χρησιμοποιούνταν στη Γη» λέει ο επικεφαλής ερευνητής, Κρεγκ Χολτ. «Αλλά σε ένα διαστημόπλοιο ιδιαίτερη πρόκληση είναι η επιμελητεία/ συντονισμός- πρέπει να μπορείς να έχεις σταθερή εικόνα μέσα από ένα παράθυρο. Ζητούμε από το πλήρωμα να αξιολογήσει κάποιες ιδέες που έχουμε σχετικά με το πώς να το επιτύχουμε αυτό και να μας δώσειfeedbackκαι ίσως νέες ιδέες σχετικά με το πώς να έχουμε μια σταθερή, καθαρή εικόνα. Αυτό είναι κάτι που απλά δεν μπορούμε να δοκιμάσουμε στο έδαφος».

 Στο πλαίσιο της έρευνας, διερευνώνται ειδικές τεχνικές, που επικεντρώνουν στη σταθερότητα για πιθανή χρήση για πλοήγηση έκτακτης ανάγκης σε διαστημικά σκάφη όπως τοOrion.«Δεν χρειάζεται να επανεφεύρουμε τον τροχό όταν μιλάμε για πλοήγηση με τα άστρα» λέει ο Χολτ. «Θέλουμε ένα αξιόπιστο, μηχανικό εφεδρικό όργανο με όσο το δυνατόν λιγότερα τμήματα και μικρότερη ανάγκη ενέργειας είναι δυνατόν, για να επιστρέφουμε πίσω με ασφάλεια. Τώρα που σχεδιάζουμε να πάμε πιο μακριά στο διάστημα από ποτέ άλλοτε, τα πληρώματα χρειάζονται τη δυνατότητα να πλοηγούνται αυτόνομα, σε περίπτωση απώλειας επικοινωνίας με το έδαφος».

Πηγή: msn.com

Εντοπίστηκε ο γαλαξίας με το πιο μακρινό οξυγόνο στο σύμπαν

Άρχισαν να σχηματίζονται άστρα απρόσμενα νωρίς, μόλις 250 εκατομμύρια χρόνια μετά την «Μεγάλη Έκρηξη».

Εντοπίστηκε ο γαλαξίας με το πιο μακρινό οξυγόνο στο σύμπαν | in.gr

Αστρονόμοι ανακάλυψαν ένα πολύ μακρινό γαλαξία, όπου εκτιμάται ότι άρχισαν να σχηματίζονται άστρα απρόσμενα νωρίς, μόλις 250 εκατομμύρια χρόνια μετά την «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ) που γέννησε το σύμπαν. Στον ίδιο γαλαξία ανακαλύφθηκε επίσης το πιο μακρινό οξυγόνο που έχει ποτέ ανιχνευθεί στο σύμπαν, σε απόσταση 13,3 δισεκατομμυρίων ετών φωτός. Το προηγούμενο ρεκόρ απόστασης οξυγόνου ήταν τα 13,2 δισεκατομμύρια έτη φωτός από το 2016.

Η ανακάλυψη έγινε με τη βοήθεια των τηλεσκοπίων ALMA και VLT του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή. Η διεθνής επιστημονική ομάδα, με επικεφαλής τον Τακούγια Χασιμότο του Εθνικού Αστρονομικού Παρατηρητηρίου της Ιαπωνίας, έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature».

Ο γαλαξίας είναι ο MACS1149-JD1, ο οποίος -όπως έδειξε η φασματοσκοπική ανάλυσή του- εκπέμπει ένα πολύ αχνό σήμα ιονισμένου οξυγόνου στο υπέρυθρο τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Το σήμα αυτό, που ανιχνεύθηκε από τα επίγεια τηλεσκόπια, εκπέμφθηκε πριν από 13,28 δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή περίπου 500 εκατομμύρια έτη φωτός μετά το «Μπιγκ Μπανγκ», γεγονός που το καθιστά το πιο μακρινό οξυγόνο που έχει ποτέ παρατηρηθεί από τη Γη.

Η παρουσία αυτού του οξυγόνου είναι ένα σαφές σήμα ότι ήδη πολύ νωρίτερα είχαν αρχίσει να δημιουργούνται και να πεθαίνουν άστρα σε αυτό το γαλαξία. Το οξυγόνο δημιουργείται μόνο μέσα στα άστρα και στη συνέχεια, όταν τα άστρα πεθαίνουν με εκρηκτικό τρόπο ως «σούπερ-νόβα», αυτό απελευθερώνεται σε μεσοαστρικά νεφελώματα αερίων στους γαλαξίες, μαζί με άλλα στοιχεία όπως ο άνθρακας και το άζωτο.

 Πηγή:  http://www.in.gr/

Βρέθηκαν διαμάντια σε μετεωρίτη από χαμένο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος


Τα διαμαντάκια που βρέθηκαν μέσα σε ένα μετεωρίτη που είχε πέσει στη Γη, προέρχονται από ένα χαμένο πια πλανήτη του πρώιμου ηλιακού συστήματός μας. Αυτό είναι το συμπέρασμα των επιστημόνων που μελέτησαν τον μετεωρίτη Αλμαχάτα Σίτα, ο οποίος είχε πέσει στην έρημο Νουβία του Σουδάν το 2008.
Οι ερευνητές από τη Γαλλία, Γερμανία και Ελβετία, με επικεφαλής τον Φαρχάνγκ Ναμπιέι του Εργαστηρίου Επιστήμης της Γης και των Πλανητών του Ινστιτούτου Φυσικής της Ελβετικής Ομοσπονδιακής Πολυτεχνικής Σχολής της Λωζάννης (EPFL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», χρησιμοποίησαν σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους και ηλεκτρονικά μικροσκόπια για να αναλύσουν σε βάθος τον μετεωρίτη.
Μελετώντας τους κρυστάλλους των μικροσκοπικών διαμαντιών που υπήρχαν μέσα στο μετεωρίτη, συμπέραναν ότι πρέπει να σχηματίσθηκαν σε συνθήκες τεραστίων πιέσεων άνω των 20 γιγαπασκάλ.
Αυτές οι πολύ υψηλές πιέσεις δείχνουν ότι τα διαμάντια αρχικά δημιουργήθηκαν μέσα σε ένα πρωτοπλανήτη μεγέθους μεταξύ Ερμή και ‘Αρη, ο οποίος υπήρχε κατά τα πρώτα δέκα εκατομμύρια χρόνια του ηλιακού μας συστήματος. Ο μετεωρίτης του Σουδάν εκτιμάται ότι αποτελεί ένα από τα τελευταία απομεινάρια εκείνου του αρχέγονου προπλάσματος πλανήτη, που πια δεν υπάρχει.
Η ανακάλυψη αποτελεί άλλη μια ένδειξη ότι κατά την αρχική φάση του ηλιακού μας συστήματος υπήρχαν μεγάλοι πρωτοπλανήτες, που μέσα από γιγάντιες συγκρούσεις τύπου «μπιλιάρδου» αποτέλεσαν θεμέλιους λίθους για τη δημιουργία των σημερινών πλανητών.
Οι επιστήμονες υποθέτουν ότι κάποτε το ηλιακό μας σύστημα διέθετε δεκάδες τέτοια σώματα με μέγεθος μεγαλύτερο της Σελήνης και μικρότερο του Άρη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕhttps://www.theguardian.com/science/2018/apr/17/diamonds-in-sudan-meteorite-are-remnants-of-lost-planet

Ταξίδι μέσα στους τρομερούς τυφώνες του Δία

Ένα εκπληκτικό βίντεο 3D εικόνων από τους τρομερούς τυφώνες που μαίνονται στον Βόρειο Πόλο του Δία έδωσε στην δημοσιότητα η NASA. Το βίντεο δημιουργήθηκε από υπέρυθρες εικόνες που κατέγραψε το σκάφος Juno το οποίο εξερευνά τον γίγαντα αερίων του ηλιακού μας συστήματος. Σε αυτό ο θεατής «βουτάει» κυριολεκτικά μέσα σε εννέα τυφώνες οι οποίοι μοιάζουν περισσότερο με κρατήρες ενεργού ηφαιστείου γεμάτοι λάβα παρά με ατμοσφαιρικό φαινόμενο.

Κάθε τυφώνας έχει έκταση 4,3 χιλιάδων χλμ κατά μέσο όρο ενώ οι άνεμοι σε αυτούς κινούνται με ταχύτητες 350 χλμ/ώρα. Τα ερυθρής απόχρωσης νέφη των κυκλώνων είναι εξαιρετικά ψυχρά αφού οι θερμοκρασίες που έχουν είναι πέριξ των -188 βαθμών Κελσίου ενώ τα κίτρινης απόχρωσης νέφη είναι λιγότερο ψυχρά με την θερμοκρασία τους να κινείται πέριξ των -12 βαθμών Κελσίου.

Το σκάφος Juno (Ήρα) της NASA έφερε στο φως νέα πράγματα άγνωστα, έως τώρα για τον Δία, σχετικά με το βαρυτικό πεδίο του, την χαοτική ατμόσφαιρά του, τη σύνθεση του εσωτερικού του και τους πολικούς κυκλώνες του. Οι νέες αποκαλύψεις επιτρέπουν στους επιστήμονες να διαμορφώσουν μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τον μεγαλύτερο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος.

Έως σήμερα, οι αστρονόμοι δεν ήξεραν και πολλά πράγματα για το τι συμβαίνει κάτω από την εντυπωσιακή επιφάνεια του πλανήτη, παρά έκαναν κυρίως εικασίες. Όπως προκύπτει από τα νέα στοιχεία, το εσωτερικό του Δία είναι εξίσου εντυπωσιακό αλλά και ταραχώδες με το εξωτερικό του, καθώς διαθέτει μια περιστρεφόμενη «καρδιά» ρευστού υδρογόνου και ηλίου, τεράστιους αεροχείμαρρους που φθάνουν σε βάθος 3.000 χιλιομέτρων και εξωτικές ασυμμετρικές βαρυτικές ιδιότητες.

Πηγή: http://perierga.gr/

 

Ξενοδοχείο στο διάστημα με θέα τα αστέρια για πραγματικά πολύ πλούσιους!

Θα βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη σε απόσταση περίπου 360 χιλιομέτρων

Έως το τέλος του 2021, ένα πρότζεκτ βγαλμένο από χολιγουντιανή ταινία θα είναι γεγονός: Το πρώτο διαστημικό ξενοδοχείο πολυτελείας, το Aurora Station, θα είναι πανέτοιμο για να υποδεχτεί λίγους και εκλεκτούς. Η νεοσύστατη αμερικανική εταιρεία Orion Span υποσχέθηκε ότι έως τότε θα το έχει κατασκευάσει και θα το θέσει σε τροχιά γύρω από τη Γη.

«Έως τις αρχές του 2022 θα φιλοξενούμε τουρίστες, αστροναύτες, διαστημικές έρευνες, ακόμη και παραγωγικές δραστηριότητες, στο Σταθμό Aurora», δήλωσε η εταιρεία, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Το διαστημικό ξενοδοχείο θα βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη σε απόσταση περίπου 360 χιλιομέτρων, λίγο χαμηλότερα από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) που βρίσκεται στα 400 χιλιόμετρα, και θα ολοκληρώνει μια πλήρη περιφορά κάθε 90 λεπτά.

Η διαμονή για ένα βράδυ θα κοστίζει περίπου 792.000 δολάρια, αλλά μάλλον δεν θα είναι πρακτικά εφικτό να μείνει κανείς μόνο ένα βράδυ. Μια παραμονή για 12 μέρες θα κοστίζει τουλάχιστον 9,5 εκατομμύρια δολάρια συνολικά, μαζί με τα έξοδα μεταφοράς.

«Δεν πουλάμε κάτι ανάλογο του ‘ας πάμε στην παραλία’ για το διάστημα. Πουλάμε την εμπειρία του να γίνει κανείς αστροναύτης. Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι πρόθυμοι να πληρώσουν για να έχουν αυτή την εμπειρία», δήλωσε ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Orion Span Φρανκ Μπούνγκερ.

Η Orion κατασκευάζει το διαστημικό ξενοδοχείο ήδη στο Χιούστον του Τέξας, χρησιμοποιώντας μερικούς μηχανικούς που είχαν συμμετάσχει στην κατασκευή του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού.

Ο σταθμός-ξενοδοχείο Aurora (Αυγή) θα έχει διαστάσεις 13,3 επί 4,3 μέτρων και διαθέσιμο χώρο για τους επιβάτες 160 κυβικών μέτρων (έναντι 916 κυβικών μέτρων του ISS). Θα μπορεί να φιλοξενήσει τέσσερις πελάτες-τουρίστες και δύο μέλη πληρώματος, πιθανότατα πρώην αστροναύτες. Αν τα πράγματα πάνε καλά, το ξενοδοχείο θα μπορεί να μεγαλώνει με την προσθήκη νέων χώρων. Κάθε τουρίστας θα περνάει πρώτα από τρίμηνη διαστημική εκπαίδευση.

Βέβαια από τα σχέδια στην υλοποίηση υπάρχει μεγάλη απόσταση, καθώς η εταιρεία δεν φαίνεται να έχει καν εξασφαλίσει την αναγκαία χρηματοδότηση, ούτε έχει συνάψει συμφωνία με κάποια εταιρεία εκτοξεύσεων για να θέσει το ξενοδοχείο σε τροχιά.

Μια άλλη αμερικανική εταιρεία, η Axiom Space σχεδιάζει και αυτή να θέσει σε τροχιά γύρω από τη Γη έως το 2024 ένα εμπορικό διαστημικό σταθμό, όπως και η επίσης αμερικανική Bigelow Αerospace. Η Virgin Galactic ετοιμάζει πιο σύντομες τουριστικές πτήσεις στο διάστημα (με κόστος περίπου 250.000 ανά άτομο), ενώ και η Space X του Έλον Μασκ έχει σχέδια για διαστημικό τουρισμό γύρω από τη Σελήνη.

Μεταξύ 2001-2009 επτά ιδιώτες έκαναν οκτώ «τουριστικά» ταξίδια στο Διεθνή διαστημικό Σταθμό, πληρώνοντας ο καθένας 20 έως 40 εκατομμύρια δολάρια. Τα ταξίδια, που είχε οργανώσει η αμερικανική εταιρεία Space Adventures, είχαν γίνει με ρωσικούς πυραύλους «Σογιούζ».

Αν μη τι άλλο, φαίνεται να πέφτει πια κάπως το κόστος του διαστημικού τουρισμού, αν και παραμένει παιγνίδι για πάμπλουτους…

Πηγή: https://www.newsbeast.gr/